streetspirit

There's Always a Siren Singing You to Shipwreck

نویسنده: ما - یکشنبه ۱۳ آذر ۱۳۸٤

 

 

ترشحات سلولهایت رنگ روزهایی را گرفته اند که شمار لبخندهای ترسناک و محبت آمیز در آن ها به سادگی از مرز انزجار می گذرد.

 

 

 

پلکهایت  از خواب و وحشت سنگین شده است.

 

 

درازکش

چشم های آکنده از لجن را

به سقف دوخته ای،

گویی در آرامشی تصنعی

می خواهی خدا هم سهم خود را از این کثافات برگیرد:

 

 

 

مردی ، دخترکی و پسرهایی که ایستاده بودند و گویی خنده کنان می دویدند.