streetspirit

There's Always a Siren Singing You to Shipwreck

در ستایش حاشیه
نویسنده : ما - ساعت ۱٢:٢٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸٧
 

 

خطاب انسانی است، زیاده انسانی.

از خودت بر می کشد که خالی شده ای تنهای تن ها. این حقیقت آدمی است که رانده شده اما کنار نکشیده است، خود ولی حقیقتی است تنها، کناره گرفته و مهم تر از آن برای کسانی به بیان در می آید که این بیان را از دل وضعیتی تراژیک نمی خوانند. یکتایی و لجاجت حالا از آن اوست که سخن می گوید بی نیاز به هم دردی با دیگرانی؛ که دردی دیگر نیست.

این اش می سوزاند، اغوا می کند: درد یا بیان درد نیست، شکوه یا آواز تنهایی هم نیست، نور بُرنده ای است، بقایای آدمی را برمی کشد.