streetspirit

There's Always a Siren Singing You to Shipwreck

گذرگاه های بابل - چند بریده:
نویسنده : ما - ساعت ٦:۱٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۱ آذر ۱۳۸٦
 

... زبان ارتباط از مقصودها و معناها اشباع می شود، و به تناسب از نشانه های نو. زبان ارتباط انبان مقصودهای عینی و واقعی است. بیانی تازه لازم است تا بشود زبان ارتباط را از (به اصطلاح) لبه ی پرتگاه زبان نبودن، آن جا که دیگر تنها اصوات ضروری ترین ارتباط ها را برقرار می کنند، واپس کشید.

زبان بیان نسبت به زبان ارتباط تأملی و نقادانه عمل می کند، گرچه در این چارچوب صرفاً قادر است معناها و نشانه های موجود را در سطوح متفاوت نیاز اعم از ارتباطی، تأملی، و نمادینه (یعنی در سطح زبان هنگامی که به خود بازگشت می کند) پخش کرده از راه توزیع دوباره ی آن چه باید به وضوح گفته شود و آن چه پنهان باقی گذاشته خواهد شد زبان را از تناقض های ایجادشده در آن عاری نشان دهد.

زبان نمادینه زبانی است که در آن واژه ها به صورت نام خاص ظاهر می شوند، زبانی که در وهله ی نخست ابزار بیان و یا ارتباط نمی تواند باشد، چرا که از معنا تهی است و مقصود در آن نه مادی و متکثر بلکه در قالب خطابی است یگانه و رو به درون.

... مترجم از هریک از سه حیطه ی زبان - ارتباطی،‌بیانی،‌نمادینه، وام می گیرد،‌از این نظر تابعِ - یا در سازش هرچه بیش تر با - متن اصلی  رفتار می کند، و طبیعتاً متمایل است به این که بخش هایی را که در حیطه ی زبان نمادینه می یابد لفظ به لفظ برگرداند و هرکجا و هرچه بیش تر به اشباع معنا (که زبان ارتباط یا رفتارهایی سبکی مثل استفاده از جناس منبع سرشاری از آن را می تواند به متن بخشیده باشد) برخورد کند به آوردن معنایی کلی متوسل شود و بیش تر پای عبارت هایی را به متن ترجمه شده باز کند که از حیث واژه و ساختار شباهتی به اصل ندارند. مترجم همواره به نسبیت می اندیشد، البته تنها در برابر متن اصل، و زبان خود را چنان به کار می گیرد که گویی قواعد و امکانات آن برای به کارگیری در زبانی دیگر فراهم آمده اند.

... قدمت یک اثر زبانی گونه ای از فاصله است،‌و می توان فاصله های دیگری را تصور کرد که تأثیر هم سانی با عامل قدمت دارند: فاصله ی زبان اثر از زبان ارتباط یا بیان که درجه ی معنارسانی را تعیین می کند،‌ فاصله ای که میان حس یا فکر ناب و گویایی هست و به کیفیت زبان از حیث غنای منابع مربوط می شود،‌ و - اگر بحث از ترجمه باشد - فاصله ی میان دو زبان مبدأ و مقصد که به نحوه ی اندیشیدن دربارة مفاهیم در دو فرهنگ مختلف بستگی دارد. این فاصله ها همه به یک گونه بر ترجمه تأثیر می گذارند: فاصله ها برسازنده ی امکانی تازه اند، امکان ندیدن، ارتباط نداشتن، در بیگانگی نسبت به مقصود به سر بردن، به عبارت دیگر، راهی تازه برای این که واژه ها به نام های خاص تبدیل شوند.