پل سلان ـ 1920 تا 1970

 

سرود ثنا

 

هیچ‌کس ما را باز

ورز می‌دهد

از خاک و از کاه‌گل

هیچ‌کس

در غبارمان روح می‌دمد

هیچ‌کس

 

ستایش تراست

هیچ‌کس

از عشق به تو

می‌شکفیم

می‌چرخیم

به سوی تو

 

هیچ

بودیم و هستیم

خواهیم بود

هم‌چنان شکوفان

هیچ‌گلی سرخ

گل سرخ هیچ‌کس

 

با

مادگی‌مان جان‌یافته

پرچم‌ها شکسته از آسمان

تاج گل‌برگ‌هامان سرخ

با واژه‌ی ارغوان

که می‌خواندیم

تن‌سپرده، چه تن‌سپرده

بر خار

/ 1 نظر / 12 بازدید
ب

چنان تن سپرده به هیچ که تسلیم در برابر خدا. الوهیت است این یا کفر؟ از خدا نامی مانده است: هیچ کس.